سجفةلغتنامه دهخداسجفة. [ س ُ ف َ ] (ع اِ) ساعتی ازشب . (منتهی الارب ) (متن اللغة). گویند: مضی سجفة من اللیل ؛ یعنی گذشت ساعتی از آن . (از اقرب الموارد).
سوفةلغتنامه دهخداسوفة. [ ف َ ] (ع اِ) زمین یا زمین میان ریگ و درشتی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
سَفَاهَةٌفرهنگ واژگان قرآنکم عقلي و نداشتن رأي ثابت( از کلمه سفه به معناي خفت نفسي است که از کمي عقل ناشي ميشود )
بَنه و صمغ آنگویش کرمانشاهکلهری: bane:št گورانی: bane:št سنجابی: bane:št کولیایی: bane:št زنگنهای: bane:št جلالوندی: bane:št زولهای: bane:št کاکاوندی: bane:št هوزمانوندی: bane:št
آبگوشتگویش کرمانشاهکلهری: âwgu:št گورانی: âwgu:št سنجابی: âwgu:št کولیایی: âwgu:št زنگنهای: âwgu:št جلالوندی: âwgu:št زولهای: âwgu:št کاکاوندی: âwgu:št هوزمانوندی: âwgu:št
گوشتگویش کرمانشاهکلهری: gu:št گورانی: gu:št سنجابی: gu:št کولیایی: gu:št زنگنهای: gu:št جلالوندی: gu:št زولهای: gu:št کاکاوندی: gu:št هوزمانوندی: gu:št
مهرۀ کمرگویش کرمانشاهکلهری: mu:ra-e pe:št گورانی: mu:ra-e pe:št سنجابی: mu:ra-e pe:št کولیایی: mu:ra-e pe:št زنگنهای: mu:ra-e pe:št جلالوندی: mu:ra-e pe:št زولهای: mu:ra-e pe:št ک