ضمةلغتنامه دهخداضمة. [ ض َم ْ م َ ] (ع اِ) گروه اسپان رهان و اسپان که جهت گرو جمع کنند. (منتهی الارب ). || ضم . پیش (یکی از حرکات ثلاث )، و صورت آن در کتابت اینست «»، و تلفظ آن
وضمةلغتنامه دهخداوضمة. [ وَ م َ ] (ع اِ) وضیمة. جماعت . (منتهی الارب ): الحی وضمة واحدة؛ ای جماعة متقاربة. (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). یک گروه مردم از دوصد تا سه صد. (آنندراج
اوضمةلغتنامه دهخدااوضمة. [ اَض ِ م َ ] (ع اِ) ج ِ وَضَم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). رجوع به وضم شود.
ضمجلغتنامه دهخداضمج . [ ض َ م َ ] (ع اِ) آفتی است که بمردم رسد. (منتهی الارب ). علتی است . (منتخب اللغات ).