حزونلغتنامه دهخداحزون . [ ح َ ] (ع ص ، اِ) گوسفند بدقلق . شاة سیئةالخلق . بز بدخو. گوسپند بدخو. (منتهی الارب ). || کثیرالحزن . || ج ِ حزن ، به معنی زمین درشت و سنگلاخ : بردیم نا
حزونتلغتنامه دهخداحزونت . [ ح ُ ن َ ] (ع مص )درشت شدن جای و زمین . درشتی زمین . (منتهی الارب ). خشونت در زمین . درشت شدن زمین . (تاج المصادر بیهقی ).
حزيندیکشنری عربی به فارسیسوگوار , عزادار , غمگين , اندوگين , غمناک , نژند , محزون , اندوهناک , دلتنگ , افسرده وملول , بدبخت , ناکام , نامراد , شوربخت , بداقبال
حُزْنِفرهنگ واژگان قرآناندوهي که بر دل سنگيني کند ، چه اندوه از امري که واقع شده ، و چه از آنکه بخواهد واقع شود