خروبلغتنامه دهخداخروب . [ خ َرْ ] (اِخ ) اسم موضعی است . (معجم البلدان ) (منتهی الارب ) : امست امامةصمتی ماتکلمنی مجنونة ام احسّت اهل خروب مرت براکب سلهوب فقال لهاضری الجمیح و م
خروبلغتنامه دهخداخروب . [ خ َرْ رو ] (ع اِ) خرنوب . (از ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ). رجوع به «خرنوب » شود. || نام گیاهی است که هر جا روید نشان
خروبلغتنامه دهخداخروب . [ خ ُ ] (ع مص ) دزدیدن شتر کسی را.(از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد)(منتهی الارب ). منه : خرب بابل فلان خرابةً و خروباً. || (اِ) ج ِ خُر
خرچوبلغتنامه دهخداخرچوب . [ خ َ ] (اِ) آن چوب کوچک که بر پوست کاسه ٔ رباب نهند و تارها بر آن کشند. (از غیاث اللغات ) (از آنندراج ) (ناظم الاطباء).
خروب البحرلغتنامه دهخداخروب البحر. [ خ َرْ رو بُل ْ ب َ ] (ع اِ مرکب ) مصحف خروب الخنزیر. (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به اناغورس شود.
خروب الجنلغتنامه دهخداخروب الجن . [ خ َرْ رو بُل ْ ج ِن ن ] (ع اِ مرکب ) مصحف خروب الخنزیر. (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به اناغورس شود.
خروب الخنزیرلغتنامه دهخداخروب الخنزیر. [ خ َرْ رو بُل ْ خ ِ ] (ع اِ مرکب ) اناغورس . رجوع به اناغورس شود.
خروب الکلابلغتنامه دهخداخروب الکلاب . [ خ َرْ رو بُل ْ ک ِ ] (ع اِ مرکب ) خانق الکلب . قاتل الکلب . جلیان الحیة. (یادداشت بخط مؤلف ).
آب بینیگویش اصفهانی تکیه ای: čolm طاری: lunǰ طامه ای: lonǰ /ov-e damâq طرقی: lonǰ کشه ای: ov-e domâq نطنزی: lonǰ / čolm
آب دهانگویش اصفهانی تکیه ای: owdehon طاری: gerez طامه ای: owzever طرقی: qeliz/ ov-e en/ töf کشه ای: ov-e en نطنزی: owdohon
بچهها کنار حوض نشسته بودند و داشتند آب به سر و روی هم میپاشیدند.گویش اصفهانی تکیه ای: vačahâ kenâr hawz-de hâčašdabânde-vo ov-ešun de saroru yâ arit. طاری: vaččahâ lev-e hawz axxâyand-o ow-šun sarodüm-e yâ arit. طامه ای: vaččun kenâr-e h
آبگویش خلخالاَسکِستانی: âv دِروی: âv شالی: âv کَجَلی: ow کَرنَقی: âv کَرینی: âv کُلوری: âv گیلَوانی: âv لِردی: ov