خورهلغتنامه دهخداخوره . [ رَ/ رِ ] (اِ) نوعی از جوال است که آنرا پر از غله کنند و چنان بر بالای باربردار اندازند که طرف سر جوال بگردن باربردار باشد. (برهان قاطع) (ناظم الاطباء).
خورهلغتنامه دهخداخوره . [ خ َ / خُو رَ / رِ ] (ص ) پایمال . (ناظم الاطباء). || (اِ) خرزهره و آن درختی است که بت پرستان برگ آنرا بکار برند و به عربی آنرا دفلی گویند. (برهان قاطع)
خورهلغتنامه دهخداخوره . [ خوَ / خ ُ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان میان آب بخش مرکزی شهرستان اهواز، واقع در 40هزارگزی شمال اهوازو باختر راه آهن اهواز به تهران . این دهکده در دشت
خجرهلغتنامه دهخداخجره . [ خ َ رَ ] (ع اِ)پهنا و گشادگی سر کوزه ٔ دسته دار. || (ص ) کنیزک گشاده شرم . (از متن اللغة) (از تاج العروس ) .
خورهکلغتنامه دهخداخورهک . [ خوَرْ / خُرْ هََ ] (اِ) صدفهایی که بر گردن کودکان آویزند. (ناظم الاطباء). اما ظاهراً محصف خورمک باشد که مهره ای است آبی و برای دفع چشم زخم از اطفال آو
خوره ٔ اردشیرلغتنامه دهخداخوره ٔ اردشیر. [ خوَ / خ ُ رَ / رِ ی ِ اَ دَ ] (اِخ ) یکی از بخش های فارس قدیم . رجوع به خره ٔ اردشیر شود : همی رفت روشن دل و یادگیرسرافراز تا خوره ٔ اردشیر.فرد
خوره ٔ استخرلغتنامه دهخداخوره ٔ استخر. [ خوَ / خ ُ رَ / رِ ی ِ اِ ت َ ] (اِخ ) نام یکی از بخشهای فارس قدیم . رجوع به خوره و تاریخ سیستان 26 شود.
نویدفرهنگ نامها(تلفظ: na(o)vid) خبر خوش ، مژده ؛ وعدهی نیک و خوش ، سخن امیدوار کننده ؛ (در قدیم) وعدهی دعوت به مهمانی ، مقابلِ خرام .