خودشناسیلغتنامه دهخداخودشناسی . [ خوَدْ / خُدْ ش ِ ] (حامص مرکب ) اطلاع بر خود. شناخت خود. عارف بنفس خود : خودشناسی را مایه ٔ بزرگ دان . (خواجه عبداﷲ انصاری ).- امثال :خودشناسی خدا
خودشناسلغتنامه دهخداخودشناس . [ خوَدْ / خُدْ ش ِ ] (نف مرکب ) آنکه عارف بخود است . آنکه خود را شناخته و نقاط ضعف و قوت خود را دریافته است . مسلط بر نفس خود. واقف بخود.
خولغتنامه دهخداخو. [ خ َوو ] (ع اِ) گرسنگی . || وادی فراخ . || نهر عریض . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).
خولغتنامه دهخداخو. [ خ ُوو ] (ع اِ) انگبین . شهد. عسل . (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ).