خونخوارلغتنامه دهخداخونخوار. [ خوا / خا ] (نف مرکب ) سفاک . خونریز. قتال . (ناظم الاطباء). سفاح . آنکه بریختن خون یعنی کشتن مردمان رغبت دارد. || ظالم . ستمکار : چشم تو خونخواره و ه
خونخوارگانلغتنامه دهخداخونخوارگان . [ خوا/ خا رَ / رِ ] (اِ مرکب ) ج ِ خونخواره : گاه چون خونخوارگان خفتان بخون اندرکشدگاه چون دوشیزگان اندر زر و زیور شود.فرخی .
خونخوارگیلغتنامه دهخداخونخوارگی . [ خوا / خا رَ / رِ ] (حامص مرکب ) حالت و چگونگی خونخواره : اگر روباه خونخوارگی بگذاشتی آسیب نخجیران بدو نرسیدی . (کلیله و دمنه ).همه آدمیزاده بودند