خوانسارلغتنامه دهخداخوانسار. [ خوا / خا ] (اِ مرکب ) مخفف خوان سالار که سفره چی و بکاول و طباخ باشد.(برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) : خوان سار اجل نمی کند راست بر خوانچه ٔ ت
گز خوانسارلغتنامه دهخداگز خوانسار. [ گ َ زِ خوا / خا ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) گزانگبین . این گونه در اطراف اصفهان و در شوره زارهای مردآباد کرج هم یافت میشود و گزانگبین میدهد و آن را
امین خوانساریلغتنامه دهخداامین خوانساری . [ اَ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) قاضی امین . قاضی خوانسار و شاعر بود. (قرن 11 هجری ). از اوست :مرا دردی ز دل بیرون نکردی که صد درد دگر افزون نکردی بسو
حسین خوانساریلغتنامه دهخداحسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) بزرگ بن محمدبن حسین ساکن اصفهان هَ . ق . متولد 1016 هَ . ق . 1608/ م . و درگذشته در اصفهان 1099 هَ . ق . / 1678م
حسین خوانساریلغتنامه دهخداحسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) رجوع به سرور خوانساری و زلالی خوانساری و حسین صبوحی شود.
حسین خوانساریلغتنامه دهخداحسین خوانساری . [ ح ُ س َ ن ِ خوا / خا ] (اِخ ) قاضی خوانسار در زمان شاه عباس و شاگرد میرزاجان باغنوی شیرازی بود. (ذریعه ج 9 ص 251).