درختچهلغتنامه دهخدادرختچه . [ دِ رَ چ َ / چ ِ ] (اِ مصغر) مصغر درخت . درخت که طبعاً قد کوتاه دارد. درختک . ثُمنُش . جنبة. (یادداشت مرحوم دهخدا).
درختچهفرهنگ انتشارات معین( ~. چِ) (اِمصغ .) 1 - درخت کوچک . 2 - درخت کوچکی به ارتفاع یک تا پنج متر که معمولاً تنة مشخص ندارد و از قاعده منشعب است .
استپ درختچهایshrub steppeواژههای مصوب فرهنگستاناستپی که گونۀ چوبی غالب آن درختچه است متـ . سبزدشت درختچهای