دیلمونلغتنامه دهخدادیلمون . [ دَ ل َ ] (اِخ ) بمعنی دیلم . رجوع به تاریخ ایران باستان ج 2 ص 1509 شود.
دیلملغتنامه دهخدادیلم . [ دَل َ ] (اِخ ) نام قومی از اعاجم از بلاد شرق و بعضی گویند که از ترک باشند. (ازتاج العروس ). طایفه ای معروف . (غیاث اللغات ). گروهی است . (منتهی الارب )
دیلملغتنامه دهخدادیلم . [ دَ ل َ ] (ع اِ) سختی و بلا. (منتهی الارب ).داهیة. (از تاج العروس ) (لسان العرب ). || مرگ . (از لسان العرب ). || دشمنان . (منتهی الارب ). اعداء، یقال :
دیلملغتنامه دهخدادیلم . [ دَ ل َ ](اِخ ) ابن صعنه جد بویه که آل بویه بدو منسوبند . (حبیب السیر چ طهران 348).