دوشسلغتنامه دهخدادوشس . [ ش ِ ] (فرانسوی ، اِ) تأنیث دوک . زن دوک . دختر دوک . (یادداشت مؤلف ). رجوع به دوک شود.
دِلْ شُسْتَگویش گنابادی در گویش گنابادی یعنی ابراء کرده ، بخشیدن ، بخشش ، گذشتن از حق یا عشق ، ناامید شدن ، اعراض
این اسب (= معرفه) سفید است.گویش اصفهانی تکیه ای: ne(n) asbe esbi-ya. طاری: in asm esbö-ya. طامه ای: ni asbe esbi-ye (/-ya). طرقی: in asbe esbe-ɂa. کشه ای: in asbe esbi-ya. نطنزی: nen asme esbi-ya.
گذاشتگویش خلخالاَسکِستانی: bənâš دِروی: bə.nâ.š شالی: bə.nâ.š کَجَلی: bu.n.âš کَرنَقی: bənâše کَرینی: bənâšə کُلوری: bənâš گیلَوانی: bânârəš لِردی: ânâšə
میرفتمگویش اصفهانی تکیه ای: ašdu(n) طاری: ašoyu(n) طامه ای: šeɹo(n) / šeɂo(n) طرقی: ašoyo(n) کشه ای: ašoyo(n) نطنزی: šiyo(n)
میرومگویش اصفهانی تکیه ای: ašu(n) طاری: ašu(n) طامه ای: šo(n) طرقی: ašo(n) کشه ای: ašo(n) نطنزی: šo(n)
میخوردندگویش اصفهانی تکیه ای: ašunxa طاری: ašunxâ طامه ای: xârdešun طرقی: ašuxârd کشه ای: ašuxâ نطنزی: xârdešu(n)