مسعودیلغتنامه دهخدامسعودی . [ م َ ] (حامص ) مسعود بودن . نیک بختی . سعادتمندی . میمنت . (ناظم الاطباء). و رجوع به مسعود شود.
مسعودیلغتنامه دهخدامسعودی . [ م َ ] (اِخ ) شهرت محمدبن عبدالرحمان بن محمدبن مسعود خراسانی مَروَروذی پنجدهی ، ملقب به تاج الدین . فقیه و ادیب قرن ششم هجری و نسبت او به جدش مسعود اس
مسعودیلغتنامه دهخدامسعودی . [ م َ ] (اِخ ) شهرت محمدبن مسعودبن محمد مسعودی غزنوی . رجوع به مسعودی غزنوی شود.
مسعودیلغتنامه دهخدامسعودی . [ م َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان عربخانه بخش شوسف شهرستان بیرجند، واقع در 42هزارگزی شمال باختری شوسف و 5هزارگزی شمال شرقی هشتوکان . آب آن از قنات و راه
مسعودیلغتنامه دهخدامسعودی . [ م َ ] (اِخ ) شهرت علی بن حسین بن علی ، مکنی به ابوالحسن . از اولاد عبداﷲبن مسعود، مورخ ورحاله ٔ قرن چهارم هجری و از اهالی بغداد بود که در مصر اقامت گ
مسعودی رازیلغتنامه دهخدامسعودی رازی . [ م َ ی ِ ] (اِخ ) از شعرای سلطان مسعود غزنوی بوده است . ابوالفضل بیهقی در تاریخ مسعودی در حوادث سنه ٔ 430 هَ .ق . گوید: و امیر [ مسعودبن محمود غز
مسعودی غزنویلغتنامه دهخدامسعودی غزنوی . [ م َ ی ِ غ َ ن َ ] (اِخ ) ظهیرالدین ابوالمجاهد محمدبن مسعودبن مسعودی غزنوی . ادیب و ریاضی دان قرن ششم هجری . او راست : احیاء الحق . کفایة التعلی
مسعودی مروزیلغتنامه دهخدامسعودی مروزی . [ م َ ی ِ م َ وَ ] (اِخ ) یکی از شاعران اواخر قرن سوم و اوایل قرن چهارم هجری که اطلاعات ناقصی از احوال او در دست است . او نخستین کسی است که شروع
مسعودیانلغتنامه دهخدامسعودیان . [ م َ ] (اِخ ) قومی از شبانکارگان . (فارسنامه ٔ ابن البلخی چ اروپا ص 167). ابن البلخی در مورد ایشان چنین آورده است : قومی مجهول اند بی اصل و ایشان را
علی مسعودیلغتنامه دهخداعلی مسعودی . [ ع َ ی ِ م َ ] (اِخ ) (امیر سید...) ابن شهاب بن حسن بن محمد همدانی مسعودی . مشهور به ابن شهاب . ادیب و صوفی متولد در سال 714 هَ . ق . وی در ابتدا