مسقاطونلغتنامه دهخدامسقاطون . [ ] (معرب ،اِ) به لغت رومی ، عود هندی . (برهان ) (بحرالجواهر) (الفاظ الادویه ) (اختیارات بدیعی ) (از مخزن الادویه ).
مسقاطلغتنامه دهخدامسقاط. [ م ِ ] (ع ص )زن که بچه ٔ ناتمام افکندن عادت او باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ج ، مَساقیط. (ناظم الاطباء).
مسقاةلغتنامه دهخدامسقاة. [ م َ / م ِ ] (ع اِ) جای آب خوردن . (منتهی الارب ). موضع سقی . (اقرب الموارد).
مسقاةلغتنامه دهخدامسقاة. [ م ِ ] (ع اِ) جای آب خوردن . (منتهی الارب ). موضع سقی . (اقرب الموارد). || آلت آب خوردن . (منتهی الارب ). آب دان مرغ . (مهذب الاسماء). || آنچه برای کوزه
مسقابلغتنامه دهخدامسقاب . [ م ِ ] (ع ص ) ناقه ٔ نرزاینده . (منتهی الارب ). ناقه که عادت آن نر زاییدن باشد. (از اقرب الموارد). مِسقَب . (منتهی الارب ). || مادر «سقب » که نوزاد شتر