منیةلغتنامه دهخدامنیة. [ م َ نی ی َ ] (ع اِ) اجل و مرگ . ج ، منایا. (منتهی الارب ) (آنندراج ). مرگ . (السامی ) (دهار). اجل و مرگ . (ناظم الاطباء). مرگ . موت . مردن . (یادداشت به
منیةلغتنامه دهخدامنیة. [ م ُ ی َ / م ِ ی َ ] (ع اِ) آرزو. ج ، مُنی ̍. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (دهار). آرزوو مراد و آنچه بدان آرزو کنند. ج ، مُنی ̍. (از اقرب الموارد). خواهش و
منیة هشاملغتنامه دهخدامنیة هشام . [ م ُ ی َ ت ُ هَِ ] (اِخ ) دیهی است در ولایت طبریه ٔ شام دارای چشمه ٔ آبی است که هفت سال متواتر آبش جاری باشد و هفت سال متواتر در بندبود و هرگز این
منیةالزجاجلغتنامه دهخدامنیةالزجاج . [ م ُ ی َ تُزْ زُ ] (اِخ ) شهری است به اسکندریه . قبر عتبةبن ابی سفیان بن حرب در آنجاست . وی مدتی والی مصر بوده است . در سنه ٔ 74 هَ . ق . درگذشته
مؤمنیةلغتنامه دهخدامؤمنیة. [ م ُءْ م ِ نی ی َ ] (ص نسبی ، اِ) نوعی سکه ٔ طلا و گویا منسوب به بنی عبدالمؤمن بوده است . (از یادداشت مؤلف ) : فمنهم من الخمسة دنانیر مصریة فی الشهر
تومنیةلغتنامه دهخداتومنیة. [ م َ نی ی ِ ] (اِخ ) یکی از شش فرقه ٔ مذهب مرجئة. (از بیان الادیان از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). منسوب به ابومعاذ تومنی از مردم تومن که گویا قریه ای است