مزفورلغتنامه دهخدامزفور. [ م َ ] (ع ص ) ستور سخت پیوسته بند. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء).
مزفرلغتنامه دهخدامزفر. [ م ُزَف ْ ف َ ] (ع اِ) دم برآوردن . مزفرة. (منتهی الارب ).مُزفَر. (اقرب الموارد). نفس برآوردن . (ناظم الاطباء). || (ص ) صاحب دم . صاحب نفس . (منتهی الارب
مزفةلغتنامه دهخدامزفة. [ م ِ زَف ْ ف َ ] (ع اِ) محفة. (اقرب الموارد) (از منتهی الارب ماده ٔ «زف ف »). محفه ای که عروس را در آن نشانیده به خانه ٔ شوهر برند. (ناظم الاطباء). محفه