مجهرلغتنامه دهخدامجهر. [ م ُ هََ ] (ع ص ) کلام مجهر؛ سخن بلند. (منتهی الارب ) (آنندراج ). سخن بلند و آشکار. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مجهار شود.
مجهرلغتنامه دهخدامجهر. [ م ُ هَِ ] (ع ص ) آشکارکننده ٔ کلام . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). کسی که کلام را آشکارا می گوید. (ناظم الاطباء).
مجوهرلغتنامه دهخدامجوهر. [ م ُ ج َ هََ ] (ع ص ) زینت شده ٔ با جواهر و جواهرنشان . (ناظم الاطباء) (از فرهنگ جانسون ). ج ، مجوهرات . و رجوع به نشریه ٔ دانشکده ٔ ادبیات تبریز، سال ا