ناوریدهلغتنامه دهخداناوریده . [ وَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نیاورده . ناآورده : من این کنیه را ناوریده بجای بر و بومتان ناسپرده بپای .فردوسی .
ناچریدهلغتنامه دهخداناچریده . [ چ َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) چرا ناکرده . چیزی نخورده . دهان یا لب به خوردنی نزده . لب به خوردنی و آشامیدنی نزده . که چیزی نخورده است . گرسنه و تشنه :
ناگرویدهلغتنامه دهخداناگرویده . [ گ ِ رَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) کافر. منکر. (ناظم الاطباء). کسی که ایمان نیارد، یعنی کافر. (آنندراج ). ناگرونده . || نافرمان . سرکش . || آنکه اعتماد