نزهةلغتنامه دهخدانزهة. [ ن َ زِ هََ / ن َ هََ ] (ع ص ) نَزِه . (منتهی الارب ). ارض نزهة؛ نزیهة. (اقرب الموارد). زمین دور از کشت زار و از کثافات و مگسان اطراف شهر و دهات و از آب
نزهةلغتنامه دهخدانزهة.[ ن ُ هََ ] (ع اِمص ) دوری . (منتهی الارب ). بعد. (از اقرب الموارد). گویند: هو بنزهة من الماء؛ ای ببعد. (منتهی الارب ). || اسم است از تنزه . گویند:ارض ذات
نزهةدیکشنری عربی به فارسیگردش , گشت , سير , گردش بيرون شهر , گردش دسته جمعي , پيک نيک , به پيک نيک رفتن , دسته جمعي خوردن , تفرج , گردشگاه , تفرجگاه , گردش رفتن , تفرج کردن , گردش کردن
جنزهلغتنامه دهخداجنزه . [ ج َ زَ ] (اِخ ) دهی است به اصفهان . (منتهی الارب ) (معجم البلدان ) (ناظم الاطباء).
جنزهلغتنامه دهخداجنزه . [ ج َ زَ ] (اِخ ) معرب گنجه . شهری است کلان از مضافات اران . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). این شهر میان شروان و آذربایجان واقع شده و عامه آنرا گنجه نامن