نوشخوردلغتنامه دهخدانوشخورد. [ خوَرْ / خُرْ ] (مص مرکب مرخم ، اِمص مرکب ) نوش خوردن . شادخواری . رجوع به نوش خوردن شود. || (اِ مرکب ) طعام گوارا. (یادداشت مؤلف ). شراب خوشگوار. نو
شخ نوردلغتنامه دهخداشخ نورد. [ ش َ ن َ وَ ] (نف مرکب ) کوه نورد. طی کننده و پیماینده ٔ شخ . دامنه پیما : هرکجا طیاره ای کُه پاره ای شخ نوردی کُه کنی وادی جهی . منوچهری .رام زین و خ
نوش خوردفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهبه شادی و لذت خوردن؛ شادخواری: ◻︎ بسا خان و کاشانه و باد غرد / بدو اندرون شادی و نوشخورد (ابوشکور: شاعران بیدیوان: ۹۹).
نوش خوردنلغتنامه دهخدانوش خوردن . [ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) شاد خوردن . به لذت خوردن . (فرهنگ فارسی معین ). || نوش جان کردن . نوش کردن : جهان دار و شادی کن و نوش خورمی از دست آن
اگر به جای آن همه تخمة بوداده مقداری آش خورده بودی، الآن حالت بهتر شده بود.گویش اصفهانی تکیه ای: aga avaz-e neqza toxma-ye buduwa, iza âš-ed bexardabo, hâled vehdar bo. طاری: age be yâ-ye in hama töma-ye biyowhâtâya, ye poyi âš-ed bexârdabo, had hâ
بنفشگویش خلخالاَسکِستانی: vanafš دِروی: vanafš شالی: mišmi کَجَلی: banafš کَرنَقی: banowš کَرینی: vanafš کُلوری: vanafš گیلَوانی: kau/ vnafš لِردی: kâo
آبیگویش خلخالاَسکِستانی: kav دِروی: kav شالی: kâw کَجَلی: kow کَرنَقی: kaow کَرینی: kâo کُلوری: kav گیلَوانی: kau لِردی: kâo