نوشولغتنامه دهخدانوشو. [ ن َ / نُو ش َ / شُو ] (نف مرکب ) حادث ، برابر قدیم . (برهان قاطع) (آنندراج ). ظاهراً برساخته ٔ فرقه ٔ آذرکیوان است ، از نو به معنی تازه و شو به معنی شون
نؤوشلغتنامه دهخدانؤوش . [ ن َ ئو ] (ع ص ) نَؤش . توانا و سخت گیرنده . (ناظم الاطباء). توانا و چیره دست . (منتهی الارب ).
نوشفرهنگ مترادف و متضاد۱. آشامیدن، گساردن ۲. گوارا، مهنا ۳. شهد ۴. انوشه، جاوید، جاویدان ۵. پادزهر، تریاق ≠ نیش
خانهگویش خلخالاَسکِستانی: ka دِروی: ka شالی: ka کَجَلی: ka کَرنَقی: ka کَرینی: ka کُلوری: ka گیلَوانی: kar لِردی: kiya
کجاگویش خلخالاَسکِستانی: kâ دِروی: kâ شالی: kâ کَجَلی: aku کَرنَقی: kâ کَرینی: kâ کُلوری: kâ گیلَوانی: kâ لِردی: kâ
بپوشگویش خلخالاَسکِستانی: da.ka دِروی: da.ka شالی: daka کَجَلی: tam be.ka کَرنَقی: dəka کَرینی: dəka کُلوری: daka گیلَوانی: daka لِردی: daka
بپوشانگویش خلخالاَسکِستانی: da.ka دِروی: da.ka شالی: daka کَجَلی: tam be.ka کَرنَقی: dəka کَرینی: dəkərâmən کُلوری: daka گیلَوانی: daka لِردی: dakarâmən