هاوشلغتنامه دهخداهاوش . [ وُ ] (اِ) به لغت زند و پازند امت را گویند مطلقاً یعنی امت هر پیغمبر. هاوشت . || متعلق و وابسته . (برهان ) (ناظم الاطباء).
هاجشةلغتنامه دهخداهاجشة. [ ج ِ ش َ ] (ع اِ) جماعت و گروه نو فراهم آمده . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). هابشة. ج ، هواجش : جأت هاجشة من ناس . (اقرب الموارد). و رجوع ب
هاوشتلغتنامه دهخداهاوشت . [ وُ ] (اِ) رجوع به هاوش شود. در پهلوی hawisht به معنی مغ (روحانی زرتشتی )، موبد. شاگرد. روحانی جوان (زرتشتی ) که در مراسم دینی به قربانی کننده ، یاری ک
اینهاگویش اصفهانی تکیه ای: nehâ طاری: medin / inhâ طامه ای: niyâ / neyâ طرقی: medi / ihâ کشه ای: medi / ihâ نطنزی: nehâ