هیدوجلغتنامه دهخداهیدوج . [ ] (اِخ ) شعبه ای است از طایفه ٔ ناحیه ٔ سراوان از طوایف کرمان و بلوچستان و مرکب از 2000 خانوار میباشد. (جغرافیای سیاسی کیهان ).
جهیدلغتنامه دهخداجهید. [ ج َ ] (ع ص ) مرعی جهید؛ چراگاه بسیار چریده ستور. (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). || جهدجهید؛ کوشش بسیار : ما فتح اﷲ علیک الابعد جهد جهید. (سندبادنامه ٔ ع
هیدلغتنامه دهخداهید. [ هََ ] (ع ص ) مضطرب . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ). پریشان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). || (اِ) جنبش . || زجری است مر شتر را. هاد. (منتهی الارب ) (آنندرا
هیدلغتنامه دهخداهید. [ هََ / هَِ ] (اِ) چیزی باشد که برزگران به آن خرمن کوفته بباد دهند تا کاه از دانه جدا شود. (از برهان ) (آنندراج ). غله برافشان . (انجمن آرا). پنجه . شانه (
هیدجواژهنامه آزاددر اصل هودج بوده است به معنای کجاوه و نام شهری خوش آب و هوا ، در 270 کیلومتری اتوبان تهران به تبریز و از توابع استان زنجان و شهرستان ابهر