هوغلغتنامه دهخداهوغ . [ هََ ] (ع اِ) چیز بسیار. (منتهی الارب ). و این لغت مستعمل نیست . (از اقرب الموارد).
کوچه ٔ غریبانلغتنامه دهخداکوچه ٔ غریبان . [ چ َ / چ ِ ی ِ غ َ ] (اِخ ) نام محله ای به تهران . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا).
گوه غلطانلغتنامه دهخداگوه غلطان . [ غ َ ] (نف مرکب ) گرداننده ٔ گوه . گه گردان . || (اِ مرکب ) جعل و سرگین غلطان . (ناظم الاطباء). سرگین گردان . سرگین گردانک . خبزدوک . خنفساء. رجوع
گه غلطلغتنامه دهخداگه غلط. [ گ ُه ْ غ َ ] (اِ مرکب ) به معنی گه گردان و جعل است . (آنندراج ). خبزدو. خبزدوک . گوه گردان . گوه غلطان . خنفساء. رجوع به گوگردانک و گوگردان شود.
یکگویش خلخالاَسکِستانی: yak دِروی: yak/i شالی: yak/ i کَجَلی: i/ yak کَرنَقی: i/yak کَرینی: yak کُلوری: yak گیلَوانی: yak لِردی: yak / i
یک دسته غلهگویش خلخالاَسکِستانی: i čanga/yama دِروی: i čanga/yama شالی: i yama/ i čânga کَجَلی: i dasta/ jama کَرنَقی: dassa/yama کَرینی: čanga/ jama کُلوری: yama/ čanga گیلَوانی: č
بختیارفرهنگ نامها(تلفظ: baxt(i)yār) دارای بخت ، با اقبال ، آن که بختش مساعد باشد ، نیکبخت ، کامروا .