ابرقوئیلغتنامه دهخداابرقوئی . [ اَ ب َ ] (ص نسبی ، اِ) اَبرقویی . اَبرقوهی . منسوب به ابرقو و ابرقوه . || قسمی قفل پَره دار.
ابرقلغتنامه دهخداابرق . [ اَ رَ ] (ع ص ، اِ) سیاه و سفید. رسن دورنگ . پیسه رسن . رسن پیسه . || زمین بلند با ریگ و سنگ . خاک با سنگ و ریگ و گل درآمیخته . زمین درشت که با ریگ و سن
ابرقولغتنامه دهخداابرقو. [ اَ ب َ ] (اِخ ) اَبرقوه . اَبرقویه . اَبرکوه . نام خره ای از یزد، از شمال و مشرق محدود به شهر بابک و از جنوب به بَوانات و آباده و از مغرب به کویر و خاک