ابوفارسلغتنامه دهخداابوفارس . [ اَ رِ ] (اِخ ) ابن احمدبن محمد الشیخ . هفتمین از شرفای حسنی مراکش (از 1012 تا 1016 هَ . ق .). و او با دو برادر خود زیدان و شیخ بن احمد همواره در مخا
ابوفارسلغتنامه دهخداابوفارس . [ اَ رِ ] (اِخ ) عبدالرحمن بن فارس الأبلق . تابعی است . و از ابی ذر غفاری روایت کند.
ابودقیق فارسیلغتنامه دهخداابودقیق فارسی . [ اَ دَ قی ق ِ ] (اِخ ) (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) زنجبیل العجم .حشیشةالجمال الفارسیه . اشترغاز فارسی . شوک الجمال .
ابوالحسن فارسیلغتنامه دهخداابوالحسن فارسی . [ اَ بُل ْ ح َ س َ ن ِ ] (اِخ ) رجوع به ابوالحسن علی بن عیسی بن فرج بن صالح ربعی شیرازی شود.
جابلغتنامه دهخداجاب . (اِخ ) صحرائی است سرخ رنگ مائل به رنگ خاکی بین عقدالحیل بالای سقیفه . (مراصد الاطلاع ص 106).