ابوالصلتلغتنامه دهخداابوالصلت . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) امیّةبن عبدالعزیزبن ابوالصلت اندلسی دانی . حکیم و ریاضی دان و طبیب و شاعر. معروف به ابوالصلت مغربی . مولد او دانیه شهری به ان
ابوالصلتلغتنامه دهخداابوالصلت . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) جدعیسی بن معمر. او از کعب و از او صفوان روایت کند.
ابوالصلتلغتنامه دهخداابوالصلت . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) زائدةبن قدامه ٔ ثقفی . رجوع به زائده ... شود.
ابوالصلاحلغتنامه دهخداابوالصلاح . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) تقی الدّین بن نجم الدّین بن عبیداﷲ حلبی فقیه شیعی در نیمه ٔ اول مائه ٔ پنجم هَ . ق . وی از شاگردان ابوجعفر طوسی و سیّد مرتضی
ابوالصلاحلغتنامه دهخداابوالصلاح . [ اَ بُص ْ ص َ ] (اِخ ) جابربن عبداﷲبن الحاج . رجوع به جابر... شود.
ابوالصلعلغتنامه دهخداابوالصلع. [ اَ بُص ْ ص َ ل َ ] (اِخ ) السندی مملوک . او را سی ورقه شعر است . (ابن الندیم ).
جابلغتنامه دهخداجاب . (اِخ ) صحرائی است سرخ رنگ مائل به رنگ خاکی بین عقدالحیل بالای سقیفه . (مراصد الاطلاع ص 106).