اوبهلغتنامه دهخدااوبه . [ ب ِه ْ ] (اِخ ) بضم اول و سکون ثانی مجهول و کسر ثالث و ظهور هاء نام قریه ای است از قرای هرات و نزدیک بدان . (برهان ) (آنندراج ) (حبیب السیر چ قدیم ج 1
اوبهفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. خیمه؛ چادر؛ آلاچق.۲. جایی که طایفهای چادرهای خود را برپا ساخته و در آنجا زندگانی کنند.۳. [مجاز] طایفه؛ ایل.
اجبهلغتنامه دهخدااجبه . [ اَ ب َه ْ ] (ع ص ) فراخ پیشانی . (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ) (مؤید الفضلاء).مردی بزرگ پیشانی . (مهذب الاسماء). || کلان چهره . || (اِ) اسد. شیر. مؤن