لبونلغتنامه دهخدالبون . [ ل َ ] (ع ص ) شیردار. || میش و اشتر ماده ٔ شیردار. || آنکه شیر در پستانش فرود آمده باشد. لبونة. (منتهی الارب ). ج ، لِبان ، لبن ، لُبُن ، لبائن .- ابن ا
لبونةلغتنامه دهخدالبونة. [ ل َ ن َ ] (ع ص ) لبون . شیردار. || آنکه شیر در پستانش فرود آمده باشد. (منتهی الارب ).