لوافلغتنامه دهخدالواف . [ ل َوْ وا ] (ع ص ) گستردنی زلیه ساز. (منتهی الارب ). لباف (در تداول عامه ٔ فارسی زبانان ). جوال باف . پاتاوه باف . پلاس باف . (مهذب الاسماء) (ملخص اللغا
لواففرهنگ انتشارات معین(لَ وّ) [ ع . ] (ص فا.) 1 - زیلوباف . 2 - سازندة لوازم چادر و خیمه . 2 - جوال باف .
لجافلغتنامه دهخدالجاف . [ ل ِ ] (ع اِ) آستانه ٔ در. (منتهی الارب ).عتبه . پای ماچان . || آنچه بلند برآمده باشد بر غار و سمج کوه از سنگ و جز آن . (منتهی الارب ).
گل افکندنلغتنامه دهخداگل افکندن . [ گ ُ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گل انداختن . || مجازاً سرخ شدن گونه ها بمانند گل یا به رنگ دیگر درآمدن : سرخی رخساره ٔ آن ماهروی بر دو رخ من دو گل افکن
لج افتادنلغتنامه دهخدالج افتادن . [ ل َ اُ دَ ] (مص مرکب ) (...با کسی )، با وی بستیزه برخاستن . آغاز ستیزه کردن با کسی .
گل افشاندن برلغتنامه دهخداگل افشاندن بر. [ گ ُ اَ دَ ب َ ] (مص مرکب ) گل پاشیدن بر... گل ریختن بر... : بخت این نکند با من کآن شاخ صنوبر رابنشینم و بنشانم گل بر سرش افشانم .سعدی (طیبات ).