بختیشوعلغتنامه دهخدابختیشوع . [ ] (اِخ ) ابن یوحنا (یحیی ). از اطبای دربار عباسی در خدمت المقتدر باﷲ و الراضی باﷲ بود و بسال 329 هَ . ق . درگذشت . (قاموس الاعلام ترکی ). رجوع به تج
بختیشوعلغتنامه دهخدابختیشوع . [ ب ُ ] (اِخ ) بختیشوع و یوشعبخت از اعلام مرکبه و یک جزء آن بخت است از ترکیبات زبان فارسی . مستشرق آلمانی نلدکه دروقایع زمان اردشیر بابکان گوید: بخت ی
بختیشوعلغتنامه دهخدابختیشوع . [ ب ُ ](اِخ ) ابن جورجیس . طبیب ، به جندی شاپور معاصر مهدی وموسی الهادی عباسی . در خدمت ابوالعباس سفاح می زیست و طبیب خاص او بود و سپس بخدمت جعفر منصو
بختیشوعلغتنامه دهخدابختیشوع . [ب ُ ] (اِخ ) بختیشوع بن جبرئیل بن بختیشوع بن جورجیس . متوفی در سنه ٔ 256 هَ . ق . در اواخر عمر مأمون از اطباء خاص او بود و بعد از مأمون خلفای دیگر
علی نوبختیلغتنامه دهخداعلی نوبختی . [ ع َ ی ِ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابن اسحاق بن ابی سهل بن نوبخت . وی سرسلسله ٔ یک شعبه از خاندان نوبختی بود و او دو پسر داشت یکی به نام ابوسهل اسماعیل که
علی نوبختیلغتنامه دهخداعلی نوبختی . [ ع َ ی ِ ن َ ب َ ] (اِخ ) ابن عباس بن اسماعیل بن ابی سهل بن نوبخت . مکنی به ابوالحسین . وی از شعبه ای از خاندان نوبختی بود. و از بزرگان کتاب اعیان
بختیلغتنامه دهخدابختی . [ ب َ ] (اِخ ) از شعرای تبریز که بیشتر عمر خود را در شیراز گذرانده است . (فرهنگ سخنوران ). ازوست :امید جور از تو ندارم چه جای لطف نومیدیم ببین به چه غایت
بختیلغتنامه دهخدابختی . [ ب َ ] (اِخ ) دهی از دهستان بزینه رودبخش قیدار زنجان . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).