بدائیةلغتنامه دهخدابدائیة. [ ب َ ئی ی َ ] (اِخ ) گروهی که بداء را درباره ٔ خداوند متعال جایزمی دانند. (از تعریفات جرجانی ). از غلاة شیعه که بداءرا درباره ٔ حق تعالی جایز دانسته ان
بدائدلغتنامه دهخدابدائد. [ ب َ ءِ ] (ع اِ) ج ِ بِداد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ج ِ بَدید. (یادداشت مؤلف ) (معجم متن اللغة). رجوع به بداد و بدید شود.
بدائعلغتنامه دهخدابدائع. [ ب َ ءِ ] (ع ص ِ، اِ) بدایع. ج ِبدیعة. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ج ِ بدیع. (یادداشت مؤلف ). رجوع به بدایع و بدیعة شود.
بدائهلغتنامه دهخدابدائه . [ ب َ ءِه ْ ] (ع اِ) ج ِ بَداهة. (از ناظم الاطباء) (از معجم متن اللغة). || بدایع وعجایب : له بدائه فی الکلام و الشعر و الجواب ؛ ای بدائع و عجائب . (اقرب