بانژلغتنامه دهخدابانژ. [ ن ِ ] (اِ) کسی که نژاد وی معروف و مشهور باشد. (ناظم الاطباء). این کلمه در فرهنگهای دیگر که در دسترس بود دیده نشد و محتمل است که صورت ابتری از کلمه ٔ مرک
بانژادلغتنامه دهخدابانژاد. [ ن ِ ] (ص مرکب ) (از: با+ نژاد) نژاده . اصیل . نجیب . نسیب . دارای حسب و نسب : که از تخمه ٔ تور وز کیقبادیکی شاه سر برزند بانژاد. فردوسی .هنرمند و بادا
دژبانلغتنامه دهخدادژبان . [ دِ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) قلعه بان . کوتوال . (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). حاکم قلعه . (ناظم الاطباء). نگاهبان دژ. قلعه بیگی . دژدار : دژ و گنج و دژبان س