بائقلغتنامه دهخدابائق . [ ءِ ] (ع ص ) هالک . || بدی و خصومت آورنده . || سختی و بلارسیده . || یورش کننده . (از منتهی الارب ). || ستم کشنده . || متاع بائق ؛ آنکه ثمن ندارد. (منتهی
بائقةلغتنامه دهخدابائقة. [ ءِ ق َ ] (ع ص ، اِ) تأنیث بائق . سختی . بلا. (منتهی الارب ). داهیة. بدی . حادثه ٔ زمانه . ج ، بوائق .
قريبادیکشنری عربی به فارسیبزودي , زود , عنقريب , قريبا , طولي نکشيد , زودتر , بوميان (اوکلا هما) در اتازوني