بیضاءلغتنامه دهخدابیضاء. [ ب َ ] (اِخ ) نام زمینی پر آب و نخل پائین تر از ثاج و بحرین . (از معجم البلدان ).
دره ٔ بیضاءلغتنامه دهخدادره ٔ بیضاء. [ دَرْ رَ ی ِ ب َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) مروارید سفید. گوهر سپید. || در اصطلاح عرفانی ، عقل اول ، چنانکه آن را روح القدس و عرش مجید و لوح قضاو ا
قرصعنه ٔ بیضاءلغتنامه دهخداقرصعنه ٔ بیضاء. [ ق َ ص َ ن َ / ن ِ ی ِ ب ِ / ب ِ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) رجوع به قرصعنه شود.
ام بیضاءلغتنامه دهخداام بیضاء. [ اُم ْ م ِ ب َ ] (ع اِ مرکب ) دیگ . (از لسان العرب ) (ذیل اقرب الموارد).
بیضالغتنامه دهخدابیضا. [ ب َ / ب ِ ] (از ع ، ص ) مأخوذ از بیضاء تازی . (ناظم الاطباء). رجوع به بیضاء شود : گوهر حمرا کند از لؤلؤ بیضای خویش گوهر حمرا کسی از لؤلؤ بیضا کند.