بزبزلغتنامه دهخدابزبز. [ ب ُ ب ُ ] (ع ص ، اِ) زورآور بددل . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بُزابِز. (منتهی الارب ). || غلام سبک روح در سفر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). بُزابز
بزبزةلغتنامه دهخدابزبزة. [ ب َ ب َ زَ ] (ع مص ) سخت راندن و شتافتن . || گریختن . || بسیار جنبیدن . || باصلاح آوردن چیزی . || بسیار گفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء)