بشرویهلغتنامه دهخدابشرویه . [ ب ُ ی َ ] (اِخ ) مرکز دهستان ، از پنج آبادی تشکیل شده و 418 تن جمعیت دارد. آب از قنات . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9).
بشرویهلغتنامه دهخدابشرویه . [ ب ِ رَ وَ ] (اِخ ) ابراهیم بن احمدبن بشرویه بخاری از عالمان بود. رجوع به تاج العروس شود.
بشرویهلغتنامه دهخدابشرویه . [ ب ِ رَ وَ ] (اِخ ) ابونعیم بشرویه بن محمدبن ابراهیم معقلی . امیر نیشابور بود. وی از بشربن احمد اسفراینی روایت دارد. رجوع به تاج العروس شود.
بشرویهلغتنامه دهخدابشرویه . [ ب ِ رَ وَ ] (اِخ ) احمدبن اسحاق بن عبداﷲ محمدبن بشرویه . از عالمان بود. رجوع به تاج العروس شود.
بشرویهلغتنامه دهخدابشرویه . [ ب ِرَ وَ ] (اِخ ) علی بن حسن بن بشرویه خجندی . شیخ فنجارو صاحب تاریخ بخارا بود. رجوع به تاج العروس شود.
ملاحسین بشرویه ایلغتنامه دهخداملاحسین بشرویه ای . [م ُل ْ لا ح ُ س َ ن ِ ب ُ ی َ ] (اِخ ) از پیروان مشهور میرزا علی محمد باب بوده است . و رجوع به باب (اِخ ) شود.
بشرلغتنامه دهخدابشر. [ ب ِ ] (ع اِمص ) گشاده رویی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). || روی مردم ، یقول : فلان حسن البشر.(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). روی آدمی . (
بشرلغتنامه دهخدابشر. [ ] (اِخ ) ده جزء دهستان قاقازان بخش ضیأآباد شهرستان قزوین . سکنه ٔ آن 374 تن . آب از قنات . محصول آن غلات ، انگور و شغل اهالی زراعت ، قالی ، گلیم و جاجیم
بشرلغتنامه دهخدابشر. [ ] (اِخ ) دهی جزء دهستان قاقازان ، بخش ضیأآباد شهرستان قزوین با 374 تن سکنه . آب از قنات . محصول آنجا غلات ، انگور. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1).