روی دستلغتنامه دهخداروی دست . [ دَ ] (اِ مرکب ) مقابل پشت دست . بردست .- متاع روی دست ؛ متاع حقیر و خواری که در مکانی بیرون از دکان می گذارند و متاعی که در کف دست نهاده در کوچه و
فلجیِ دستگویش خلخالاَسکِستانی: lam دِروی: lam/ čulâq شالی: lam کَجَلی: šel کَرنَقی: lam کَرینی: lam کُلوری: lam گیلَوانی: lam/ čulâq لِردی: lam