زعوفلغتنامه دهخدازعوف . [ زُ ] (ع اِ) مهالک و جایهای هلاک . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
زعوفةلغتنامه دهخدازعوفة. [ زَ ف َ ] (ع اِ)سنگی که در تک چاه گذارند وقت کندن تا بر آن نشسته گل و لای او را پاک سازند. (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). سنگ که در تک چاه نهند تا گا
جزع فاملغتنامه دهخداجزع فام . [ ج َ ] (ص مرکب ) همانند جزع . چون مهره ٔ یمنی : چو کرده برون خنجر جزع فام برآید هزارش عقیق از نیام .(گرشاسب نامه ).
جزع و فزع کردنلغتنامه دهخداجزع و فزع کردن . [ ج َ زَ ع ُ ف َ زَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) فریاد و زاری کردن . بیتابی و فغان کردن . رجوع به جزع و فزع شود.
جزع و فزعلغتنامه دهخداجزع و فزع . [ ج َ زَ ع ُ ف َ زَ ] (اِ مرکب ، از اتباع ) فریاد و زاری . و با مصدر کردن ترکیب میشود.
نَجّارگویش کرمانشاهکلهری: ču: tâš گورانی: ču: tâš سنجابی: ču: tâš کولیایی: ču: tâš زنگنهای: ču: tâš جلالوندی: ču: tâš زولهای: ču: tâš کاکاوندی: ču: tâš هوزمانوندی: ču: tâš