شفتالولغتنامه دهخداشفتالو. [ ش َ ] (اِ مرکب ) یک قسم میوه ٔخوشبوی و آبدار و گوارا که هلو نیز گویند. (ناظم الاطباء). خوخ . (دهار). شفترنگ . (لغت فرس اسدی ). فرسق . فرسک . خوخه . (م
شفتالوگویش خلخالاَسکِستانی: aštâlu دِروی: aštâlu شالی: aštâlu کَجَلی: âštâlef/ hulu کَرنَقی: aštâli کَرینی: aštâli کُلوری: aštâlu گیلَوانی: aštâlu لِردی: šaftâlu
شفتالوگویش کرمانشاهکلهری: aftâlü š گورانی: aftâlü š سنجابی: gâwalü کولیایی: gâwalü زنگنهای: gâwalü جلالوندی: gâwalü زولهای: gâwalü کاکاوندی: gâwalü هوزمانوندی: gâwalü
شفتالوفرهنگ انتشارات معین( شَ) (اِمر.) درختی از تیرة گل سرخیان که از گونه های هلو به شمار می رود. میوه اش از هلو کوچک تر است . گل ، برگ و دیگر اجزای این گیاه مانند هلوست .
شفتالوجلغتنامه دهخداشفتالوج . [ ش َ ] (اِ مرکب ) شفتالو. (ناظم الاطباء). ظاهراً معرب شفتالو. رجوع به شفتالو شود.
شفتالودلغتنامه دهخداشفتالود. [ ش َ ] (اِ مرکب ) شفتالو. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (انجمن آرا). به معنی شفتالو که میوه ای است . (از یادداشت مؤلف ) : چندان کرمت نیست که خشنود کنی در