شاقوللغتنامه دهخداشاقول . (اِ) چوبی به اندازه ٔ دو ذرع باشد که کشاورزان بصره با خود دارند و در سر آن آهن سرتیز کنند و بدان ریسمانی بندند و آن را در زمین فروکنند و کشند تا استواری
شاقول نوریoptical plummetواژههای مصوب فرهنگستاندوربینی کوچک با خم نود درجه در ساختمان دستگاه نقشهبرداری که بهکمک آن کاربر میتواند محور اصلی دستگاه را در امتداد قائم نقطۀ ایستگاه قرار دهد