شومیتلغتنامه دهخداشومیت . [ می ی َ ] (از ع ، مص جعلی ، اِمص ) (از: شوم + یت مصدری ) نحوست . (ناظم الاطباء). رجوع به شوم و شومی شود.
میترانوشفرهنگ نامها(تلفظ: mitrā nuš) (میترا = مهر ، خورشید + نوش = جاویدان ) ، مهر جاوید ، خورشید جاویدان ؛ (به مجاز) زیبارو و زیبایی جاویدان و همیشگی.