شآمةلغتنامه دهخداشآمة. [ ش َ م َ ] (ع مص ) بدفال شدن بر کسان . (از ناظم الاطباء). بدفالی . و بوسیله ٔ «علی » متعدی میشود: شؤم علیهم شآمة؛ بدفالی را برایشان آورد. (از اقرب الموا
شئمةلغتنامه دهخداشئمة. [ ش ِءْ م َ ] (ع اِ) لغتی است در شیمه چه یاءمبدل به همزه شود. بمعنی خلق و عادت و طبیعت و بیشتر بصورت شیمه آید. (از اقرب الموارد). خوی و عادت و طبیعت . (نا
مَشْأَمَةِفرهنگ واژگان قرآنشقي بودن (کلمه مشئمه مانند کلمه شُؤْم مصدر است ، همانطور که ميمنه مانند کلمه يمن مصدر است ، و ميمنه و مشئمه به معناي سعادت و شقاوت است )
مجشةلغتنامه دهخدامجشة. [ م ِ ج َش ْ ش َ ] (ع اِ) دستاس . مِجَش ّ. (منتهی الارب ). و رجوع به مِجَش ّ شود.
پرتقالگویش کرمانشاهکلهری: perteγâl̆ گورانی: perteγâl̆ سنجابی: perteγâl̆ کولیایی: perteγâl̆ زنگنهای: perteγâl̆ جلالوندی: perteγâl̆ زولهای: perteγâl̆ کاکاوندی: perteγâl̆ هوزمانوند
بادام تلخگویش خلخالاَسکِستانی: tella bâdâm دِروی: tella bâdâm شالی: talla bâdâm کَجَلی: ta:l-a vâyâm کَرنَقی: talla bâdâm کَرینی: talla bâdâm کُلوری: talla bâdâm گیلَوانی: talla b
آشتی کردنگویش خلخالاَسکِستانی: âšti kard.e دِروی: âšti â.kard.en شالی: âšti âkard.an کَجَلی: so:l kard.an کَرنَقی: âšti kard.an کَرینی: âšti kard.an کُلوری: âšti kard.an گیلَوان