شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ / شُو ل َ / ل ِ ] (اِ) یک توپ پارچه . (برهان ). یک توپ پارچه که درویشان بجای پتو بکار برند. (فرهنگ فارسی معین ). || تیر شهاب که روشناییی باشد که شب
شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ / شُو ل َ / ل ِ ] (از ع ،اِ) شولة. نیش عقرب که مرتفع باشد. (فرهنگ نظام ).- شوله فعل ؛ آزاردهنده . نیش زننده . که چون نیش عقرب نیش زند : میزان حکمتی
شولهلغتنامه دهخداشوله . [ ش َ ل َ ] (اِخ ) نام یکی از منازل قمر. (برهان ). شولة : خم شوله چو خم زلف جانان مغرق گشته اندر لؤلؤ تر. لبیبی (ازتاج المآثر).هم شوله بود کو پس شوال ز
شولهواژهنامه آزادنوعی غذا شبیه حلیم که در آن به جای گندم از انواع حبوبات استفاده می شود و در هنگام طبخ گوشت و حبوبات را کاملاً میکوبند(چمبه می زنند، به کوبیدن حلیم و شله درهنگام
گوشولهلغتنامه دهخداگوشوله . [ گ َ / گُو ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) در تداول مردم گناباد خراسان پارگین حمام است و ظاهراً مرکب از «گو» به معنی گودال و «شوله » است و برهان قاطع شوله را ب
شگولهلغتنامه دهخداشگوله . [ ش ُ ل َ / ل ِ ] (اِ) گردکانی که پوست آن کلفت باشد و به دشواری شکافته شود. (ناظم الاطباء).
بگیریدگویش خلخالاَسکِستانی: e'gera دِروی: e'.gir.a شالی: a'gir.a کَجَلی: ara.gir.â کَرنَقی: bi.gir.â کَرینی: ara'.gir.â کُلوری: i'.gir.a گیلَوانی: e'.gir.ra لِردی: ara'.gir.â
بگیرید/ نگیریدگویش خلخالاَسکِستانی: egera/ emagera دِروی: e.gir.a/ emagir.a شالی: a.gir.a/a. ma.gira کَجَلی: ara.gir.â/ m.ara.gir.â کَرنَقی: bi.gir.â/ magir.â کَرینی: ara.gir.â/amara.g
بردارگویش خلخالاَسکِستانی: pege دِروی: pe.gi شالی: pagi کَجَلی: a.gi کَرنَقی: agi کَرینی: agi کُلوری: pigir گیلَوانی: vegir لِردی: agi
بگیردگویش خلخالاَسکِستانی: e'gerə دِروی: e'.gir.ə شالی: a'gir.ə کَجَلی: ara.gir.ə/iya کَرنَقی: bi.gir.ə/a کَرینی: ara'.gir.ə کُلوری: i'.gir.ə گیلَوانی: e'.gir.ə لِردی: ara'.gi
بگیرمگویش خلخالاَسکِستانی: e'gerəm دِروی: e'.gir.əm شالی: a'gir.əm کَجَلی: ara.gir.əm کَرنَقی: bi.gir.əm کَرینی: ara'.gir.əm کُلوری: i'.gir.əm گیلَوانی: e'.gir.əm لِردی: ara'.