ی ی یلغتنامه دهخدای ی ی . [ ی ِ ی ِ ی ِ ](اِ صوت ) (اصطلاح عامیانه ) آوازی است که برآرند چون گفتار کسی را والوچانیدن خواهند. آوازی که بدان سخن کسی و بالاخص پیران را والوچانند. (ی
حییلغتنامه دهخداحیی . [ ح َ یی ی ] (ع ص ) صاحب شرم . (منتهی الارب ). شرمگین . باشرم . قال رسول اﷲ (ص ) : ان اﷲ عزوجل یحب ان یری اثرنعمته علی عبده و یکره البؤس و التباؤس و یحب
حییةلغتنامه دهخداحییة. [ ح َ یی ی َ ] (ع ص ) حئییة. مؤنث حَیی یعنی صاحب حیا. (اقرب الموارد). زن شرمگین . (مهذب الاسماء). رجوع به حیی شود.
حیییلغتنامه دهخداحییی . [ ح َ ی َ یی ی ] (ع ص نسبی ) حیوی . منسوب است به حی . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به حی شود.