یونجهلغتنامه دهخدایونجه . [ یُن ْ ج َ / ج ِ ] (اِ) ینجه . اسفست . اسپست . آسپست . رطبة. قت . فصفصة. برسیم . گیاهی تر و سبز که تخم آن را می کارند و برای تعلیف اغنام و احشام به کار
یونجهگویش خلخالاَسکِستانی: yunja دِروی: yunja شالی: yunja کَجَلی: âsbez کَرنَقی: yonja کَرینی: yonja کُلوری: yunja گیلَوانی: yunja لِردی: yunja
یونجهگویش کرمانشاهکلهری: wɪnǰa/ yu:nǰa گورانی: wɪnǰa سنجابی: wɪnǰa کولیایی: wɪnǰa زنگنهای: wɪnǰa/ yu:nǰa جلالوندی: wɪnǰa/ yu:nǰa زولهای: wɪnǰa/ yu:nǰa کاکاوندی: wɪnǰa/ yu:nǰa ه
یونجهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهگیاهی با ساقههای بلند، برگچههای نازک، و گلهای بنفش که به مصرف خوراک چهارپایان میرسد؛ اسپرس؛ اسپست.
یونجه زارلغتنامه دهخدایونجه زار. [ یُن ْ ج َ / ج ِ ] (اِ مرکب ) جایی که در آن یونجه کاشته اند. ارض مقضاب . (یادداشت مؤلف ).
یونجه زارلغتنامه دهخدایونجه زار. [ یُن ْ ج َ /ج ِ ] (اِخ ) از دهات پیرامون تهران میان فرحزاد و امامزاده داود است . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 350).