یدهلغتنامه دهخدایده . [ ی َ دَ / دِ ] (اِ) سنگی که برف و باران به طریق افسونگری بر وی نمودار شده . (ناظم الاطباء). || برف و باران آوردن را گویند به طریق عمل سحر و ساحری و این ع
یدهفرهنگ فارسی عمید / قربانزادهنوعی سِحر که در آن با استفاده از سنگهای مخصوصی برف و سرمای شدید ایجاد میکردند و بیشتر توسط مغولان انجام میشد؛ جدامیشی: ◻︎ اشک را مویکشان بر سر مژگان آورد /
یدةلغتنامه دهخدایدة. [ ی َدَ ] (ع اِ) لغتی است در ید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دست . (از ناظم الاطباء). ید. (تاج العروس ).
یده جیلغتنامه دهخدایده جی . [ ی َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) یده چی . (ناظم الاطباء). رجوع به یده چی و یده شود.
یده چیلغتنامه دهخدایده چی .[ ی َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) یده جی . آنکه افسونگری می کند برای نمایش یده . (ناظم الاطباء). رجوع به یده شود.
یده چی گریلغتنامه دهخدایده چی گری . [ ی َ دَ / دِ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل نمایش برف و باران به طور ساحری . (ناظم الاطباء). رجوع به یده و یده چی شود.
یده جیلغتنامه دهخدایده جی . [ ی َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) یده چی . (ناظم الاطباء). رجوع به یده چی و یده شود.
یده چیلغتنامه دهخدایده چی .[ ی َ دَ / دِ ] (ص مرکب ) یده جی . آنکه افسونگری می کند برای نمایش یده . (ناظم الاطباء). رجوع به یده شود.
یده چی گریلغتنامه دهخدایده چی گری . [ ی َ دَ / دِ گ َ ] (حامص مرکب ) عمل نمایش برف و باران به طور ساحری . (ناظم الاطباء). رجوع به یده و یده چی شود.
یدةلغتنامه دهخدایدة. [ ی َدَ ] (ع اِ) لغتی است در ید. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). دست . (از ناظم الاطباء). ید. (تاج العروس ).
سنگ یدهلغتنامه دهخداسنگ یده . [ س َ گ ِ ی َ دَ / دِ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) سنگی که در بدن حیوانات تولید گردد. (ناظم الاطباء). || سنگی است که هرگاه عزیمت بر آن خوانده بر کف دست