یابندهلغتنامه دهخدایابنده . [ ب َ دَ / دِ ] (نف ) پیداکننده . واجد. که یابد. ج ، یابندگان . مرخم یابنده ، «یاب » است که در ترکیب باکلمات دیگر بکار رود. رجوع به یاب شود : به هر زیر
یابندهفرهنگ فارسی طیفیمقوله: نتیجۀ استدلال ه، کشفکننده، کاشف، مکتشف مخترع، باستانشناس کارآگاه، بازپرس، جاسوس جوینده، آزمایشکننده جهانگرد ماهوارۀ جاسوسی، کاوشگرمریخ سونار، رادار، س
راه یابندهلغتنامه دهخداراه یابنده . [ ب َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) پیداکننده ٔ راه . راه یاب : بهر زیر برگی شتابنده ایست بهر منزلی راه یابنده ایست . نظامی .|| درآینده . داخل شونده . واردش
روان یابندهلغتنامه دهخداروان یابنده . [ رَ ب َ دَ / دِ ] (نف مرکب ) نفس ناطقه . (ناظم الاطباء) (از اشتینگاس ).
هوش یابندهلغتنامه دهخداهوش یابنده . [ ب َ دَ / دِ ](نف مرکب ) بازیابنده ٔ هوش . به هوش آینده : چون ز ریحان روز تابنده شد دگر بار هوش یابنده .نظامی .