گیوهلغتنامه دهخداگیوه . [ گی وَ ] (اِخ ) صورتی از گیو است ، فرزند گودرز، پهلوان داستانی . نام پادشاه زمین خاوران است و او یکی از مبارزان شاه کیخسروبن سیاوخش بود. (برهان قاطع) (ا
گیوهلغتنامه دهخداگیوه . [گی وَ / وِ ] (اِ) نوعی پای افزار که رویه ٔ آن را ازریسمان و نخ پرگ یعنی ریسمانهای پنبه ای بافته و زیره یا ته آن را گاه از چرم و بیشتر از لته های بهم فشر
گیوَهگویش بختیاریگیوه (پاىافزارى که رویه آن از نخ و تخت آن از لخته پارچههاى بههم فشرده کرباس یا متقال است).
گیوهدوزگویش اصفهانی تکیه ای: givači(n) طاری: güvači طامه ای: givečin طرقی: gövačin کشه ای: givačin نطنزی: givači(n)
گیوَهگویش بختیاریگیوه (پاىافزارى که رویه آن از نخ و تخت آن از لخته پارچههاى بههم فشرده کرباس یا متقال است).
گیوه بافتنلغتنامه دهخداگیوه بافتن . [ گی وَ / وِ ت َ ] (مص مرکب ) از ریسمان پنبه ای پاافزاری که نامش گیوه است ترتیب دادن . رجوع به گیوه شود.
گیوه گشادیلغتنامه دهخداگیوه گشادی . [ گی وَ / وِ گ ُ ] (حامص مرکب ) تنبلی و کاهلی . (یادداشت مؤلف ). گل گیوه گشادی .