گیلکیلغتنامه دهخداگیلکی . [ ل َ ] (اِخ ) (امیر...) ابن محمد حاکم و فرمانروای طبس در حدود سال 440 هَ . ق . ناصرخسرو در سفرنامه ٔ خویش از این امیر و عدل و ایمنی که محافظت آن بزرگ ا
گیلکیلغتنامه دهخداگیلکی . [ ل َ ] (ص نسبی ، اِ) منسوب به گیلک . || لهجه ٔ مردم گیلان . || در موسیقی یکی از آهنگهای شور است . (فرهنگ نظام ). رجوع به آهنگ شود.
گیلکیفرهنگ انتشارات معین(لَ) (ص نسب .) 1 - منسوب به گیلک ، زبان مردم گیلان از زبان های ایرانی از خانوادة هندواروپایی . 2 - (اِ.) گوشه ای در آواز دشتی از ملحقات شور (موسیقی ).
گیلکیفرهنگ فارسی عمید / قربانزاده۱. مربوط به گیلک.۲. زبانی از شاخۀ زبانهای هندوایرانی که در گیلان رایج است.
طبس گیلکیلغتنامه دهخداطبس گیلکی . [ طَ ب َ س ِ ل َ ] (اِخ ) طبس تمر. شهری است کوچک و از اقلیم سوم است . طولش از جزائر خالدات ، صب ط، وعرض از خط استوا لط، در هفت روزه ٔ راه یزد است .
تبس گیلکیلغتنامه دهخداتبس گیلکی . [ ت َ ب َ س ِ ل َ ] (اِخ ) رجوع به طبس گیلکی شود : احمد سلطان زیاده از امکان بلوازم مهمانداری قیام نمود... آن حضرت مایحتاج ضروری گرفته باقی به او گذ
تاسیانواژهنامه آزاد[گیلکی] حالتی که به خاطر نبودن کسی به انسان دست می دهد. دل و دماغ هیچ کاری را نداشتن. دلتنگی غریب. غم فزاینده ـ همچنین نام کتابی از امیر هوشنگ ابتهاج سمیعی گیلا
شورومواژهنامه آزاد(گیلکی) به مه صبحگاهی گفته می شود که سپیده دم، سطح زمین را می پوشاند و بعد از طلوع آفتاب از بین می رود.