گیسولغتنامه دهخداگیسو. (اِ)گیس . (فرهنگ جهانگیری ) (فرهنگ شعوری ). صاحب آنندراج گوید: گیسو موی درازی که از دو جانب سر کشیده باشد و این غیر از زلف است . و همین معنی را غیاث اللغا
گیسوگویش خلخالاَسکِستانی: gissa دِروی: gissa شالی: gissa کَجَلی: gisa/ zelf کَرنَقی: mi کَرینی: gissa کُلوری: gissa گیلَوانی: gisa لِردی: gissa
گیسوگویش کرمانشاهکلهری: gɪs گورانی: gɪs سنجابی: gɪs کولیایی: gɪs زنگنهای: gɪs جلالوندی: gɪs زولهای: gɪs کاکاوندی: gɪs هوزمانوندی: gɪs
گیسو تافتنلغتنامه دهخداگیسو تافتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) گیس و گیسو تابیدن . تابیدن موی سر و آن را چند رده کردن .
گیسو تافتنلغتنامه دهخداگیسو تافتن . [ ت َ ] (مص مرکب ) گیس و گیسو تابیدن . تابیدن موی سر و آن را چند رده کردن .